سلام .خیلی وقته آپ نکردم .خوب موضوعات زیادی اومدن تو ذهنم اما مناسب وبلاگ من نبودن.راستی چه حس خوبیه ادم میدونه یه جا داره که مال کسی نیست و فقط مال خودشه.این آدم 2پا چی بوده که همش به فکر همینه.شاید هم حق داریم.همش به فکر دنیای کنونی مون هستیم.خوبه آدم حس تازگی داشته باشه اما به چه قیمتی؟میدونم سخته شکم گشنه بخوابی.میدونم سخته نتونی واسه بچه ات چیزی که میخوادو نخری.میدونم به خدا معنی فقر رو میدونم اما منظور من این نیست.منظور من بیشتر کردن امواله .تا کجا؟چرا بعضیا این جورین؟نمیخوام کارشون رو نقد کنم اما به عینه دیدم ادم هایی که کلی هم پول دارن بازم خرج نمیکنن.آخه چه فایده؟البته هرکسی خصلت خودشو داره من هم نمیخوام نقدش کنم از دید اونا آدم هایی که راحت خرج میکنن مشکل دارن.همیشه باید یه سری مخالف داشته باشیم.خوب دیگه انسانه چه میشه کرد؟ما هستیم و کارای عجیب که فقط از ما سر میزنه.همیشه این طبیعت انسان برام جالب بوده.همه عمر در حال دویدنیم تا کجا؟چی رو میخوایم بخریم؟کجا رو میخوایم آباد کنیم.چرا تو حال نباشیم؟آینده ای که هیچیش معلوم نیست چرا باید براش هی مال ذخیره کنم؟البته من نمیگم چشم بسته برین جلو نه هرگز!باید حتما یه سری برنامه ریزی داشته باشیم اما نه که هی پول جمع کنیم هی پول هی پول هی پول!!!!!!!!!!!!!!!!!

من میخوام سعی کنم تو حال زندگی کنم البته هیچ وقت در پی پول جمع کردن نبودم.فقط خواستم که اگه پولی هم جمع میکنم خدا بهم عرضه خرج کردنش رو هم بده.

هرچقدر بیشتر دست دهنده داشته باشی خدا هم بیشتر بهت میده

به این جمله ایمان راسخ دارم...!!!!!(تجربش مجانیه امتحان کنین حتی تو کارای ساده)