به این فکر میکنم ما آدم ها آیا همه کارایی میکنیم عاقلانه و از روی فکر هست؟نه واقعا به این مساله فکر کنین برای یه لحظه کوچولو.گاهی میبینیم آدم های بزرگی در دورو برمون که آنچنان تصمیم های احمقانه ای میگیرند که آدم شک میکنه به اینا هم میگن آدم؟نمیدونم واقها قصدمون چیه که این همه دو روز دنیا رو سخت میگیریم.نمیبخشیم .همیشه کینه داریم.همیشه یه مهری زدن رو این دل ما.نمیتونیم راحت ببینیم.نمیتونیم گاهی چشممون رو بروی بعضی چیزای زشت ببنیدم.گاهی با دیدن رفتار بعضی ها از خودم میپرسم اینا اگه جای خدا بودن چیکار میکردن؟؟؟؟خودمونیم چه قدر خوب شد هیشکی جای خدا نیست.ارزش این جا فقط مال خودشه.اونه که راحت میبخشه.اونه که راحت میتونه از خطاهامون بگذره.حتی اگه گاهی یادش نکنیم بازم درش برو همه بازه.

و اما تو ای انسان فانی .خوب شد چیزه خاصی نبودی.خدا رحم کرد از چیز با ارزشی نبودی.از گل متعفن.خودتو زیاد نگیر.یادت نره از کا به کجا رسیدی؟

کاش هیچ وقت خدا از روح خودش در تو نمیدمید و تو این همه پر رو نمیشدی.خوب شد موجود باقی نبودی.خوب شدی هنوز میدونی یه چیزی هست که دست تو نیست اونم مرگه.همه میریم .نمیدونم کجا ولی میریم.اون آخر مهم اینه که بدونی چه قدر صله رحم کردی؟چه قدر دست بقیه رو گرفتی؟چه قدر به همنوعت کمک کردی.

و خدا رحمت کنه خواننده عزیز هایده رو که میگه:کی میدونه که تقدیر تو فرداش چی نوشته؟