انسانیت
خواستم از همتون تشكر كنم كه به وبلاگ من لطف داشته و اومدين و وقت گذاشتين و مطالب من رو خوندين و نظر دادين.
از شما سپاسگذارم.با توجه به اينكه امتحانات دانشگاه ها نزديكه و احتمالا همه يه جورايي درگير ميشن و وقت كافي نداريم منم احتمالا وقت نكنم مطلب نو و جديد بذارم.
از همين جا از همه عذر ميخواهم.
انشالا اگه عمري باقي بود و زنده بودم حتما بعد از اتمام امتحانات در خدمتتون هستم.
ما رو از دعاي خودتون بي نصيب نذارين.
با ارزوي موفقيت واسه همه .
فرزانه
موضوعي كه به ذهنم رسيد اينه :شما تو حال زندگي ميكنين يا تو آينده؟
حقيقت اينه كه فكر ميكردم اگه ما آدم ها اين دوره زمونه بخواهيم تو حال زندگي كنيم يه جور مشكلات داريم اگه تو آينده يه جوره ديگه.
بله .فكر نكنم اين مشكلات دست از سر ما بر داره!
اگر تو حال باشيم پس آينده چي ميشه؟اگه تو آينده باشيم حال چي ؟
من كه ميگم آدم بايد بيشتر تو حال باشه چرا؟چون هيچي معلوم نيست.شما حتي نميدونين تا كي قراره زنده باشين.اما يكي از دوستان ميگفت كه اگر به فكر آينده نباشي اصلا نميتوني از لحاظ اقتصادي و مالي پيشرفت كني.خوب يه جورايي راست ميگفت.اگه هرچي داري همين الان استفاده كني كه ديگه هيچي نميمونه.نيمدونم.اما هستن آدم هايي كلا تو آينده سير ميكنن .يكي نيست بگه بابا جان من همين امروزو بچسب بقيه رو ول كن.تا كي پولاتو رو هم ميذاري؟تا كي مال و ثروت جمع ميكني؟تا كي به خودت وعده ميدي كه اين كارو بكني اما بازم ميگي "باشه وقتي بيشتر داشتم"
تا كي؟وقتي يكي ازت كمك ميخواهد ميگي حالا باشه بعد.
باور كن شايد بعدي نباشه.
ميدونين يكي از ويژگي هاي ما ادما اينه كه به هرچي داريم قانع نيستيم و هميشه بيشتر و بيشتر ميخواهيم!
بله ديگه اينم حرص مال دنياس.
پس بياين اگه چيزي بوده كه دوست داشتيم بخريم اما نشده يا كمكي يا هرچيزي دريغ نكنيم و همين الان دست به كار شيم.
شايد ديگه فردا خيلي دير باشه .......
آره ديگه.اين زندگي روي زمين هم اينجوريه ديگه.
از ما ادم ها هرچي بگين بر مياد.
اما اگه دقت كنين ميبينين كه اين مساله فقط به خودمون ختم نميشه چون شايد گاهي به خودمون قول بديم و عمل نكنيم اما گاهي ماجرا فراتر ميره چون ديگه خودمون تنها نيستين و به ديگري قول ميديم.
اره دوستاي خوبم.اينجوريه .شايد همه شما تا حالا اگه شده يك بار هم با اين افراد مواجه شده باشين.اين جور ادم ها فقط عادت كردن كه حرف بزنن ولي كو عمل؟هيچي .جالبه كه هميشه بهونه هاي خوبي هم داريم. اصولا خوب بلديم توجيه كنيم .آخه يكي نيست بگه بابا جان من سعي كن عمل كني نه توجيه.
ديگه عادت كرديم.اما بياين سعي كنيم اگه واقا ميتونيم به حرفامون عمل كنيم اونوقت قول بديم.
سواي اينكه شما ممكنه به خودتون قولي داده باشين ايا پيش اومده كه به ديگري قول بدين اما عمل نكنين؟
راستش نميدونم چيكار بايد كرد اما فكر كنم اگر از خودمون توقعات معقولانه اي داشته باشيم و خودمون رو خوب بشناسيم (كه اين خودش ماجرايي جدا داره.)اونوقته كه بهتر ميتونيم تصميم بگيريم و معقولانه عمل كنيم.مگه نه؟درسته؟
خوب راستش هرچي فكر كردم كه مهم ترين حس واسه من چي ميتونه باشه نتونستم جوابي پيدا كنم.حس بينايي و شنوايي چشايي و بويايي و لامسه .
اگه شما حق انتخاب داشتين كدوم يكي از اين حس ها رو انتخاب مي كردين؟اگه بتوني ببيني اما نشنوي چه فايده داره؟اگر بتوني بشنوي اما نتوني لمس كني؟اگه نتوني بو كني اما بشنوي چي؟اگه نتوني بچشي؟
درسته كه انتخاب اينجا كاره مشكلي ميشه اما بايد اينم بدونيم كه فقط اينا نيستن.در كنار اين حس ها حس هاي ديگه اي هم هست كه شايد اسم مشخصي نداشته باشه .بزرگي ميگه"بهترين و زيباترين چيزهاي دنيا را نه ميتوان ديد نه ميتوان لمس كرد بلكه در دل بايد احساس كرد"
خوب با اين تفاصيل كدوم حس از همه مهم تره ؟من كه نظرم عوض شد.آدم هيچ حسي نداشته باشه فقط يه دل مهربون و پر از خوبي و صداقت داشته باشه البته كه ما چون در شرايط مذكور و سخت بالا(زندگي با يك حس) نيستيم شايد درست درك نكنيم .درسته
| Design By : Night Skin |
هرکسی هرچه دلش خواست از آن کوی خرید
من به سویش نه ارادت نه زری بردم و حیف
قافله رفت و مرا قافله سالار ندید....
LinkDump
